fps: 23.976, total time: 01:37:34
Nie zrozum mnie źle, Sue.
Nie mam zastrzeżeń do twojej pracy. Twój ostatni materiał jest świetny.
Ale miałaś tu być wczoraj.
Richard, mam jeszcze jedną historię, którą muszę dokończyć.
- Zawsze jest "jeszcze jedna historia". - Posłuchaj tego.
Miesiąc temu, w północnym terytorium, pewnego faceta zaatakował krokodyl.
Odgryzł mu nogę i zostawił na pewną śmierć, 100 mil od świata.
Tydzień później, facet wyszedł z buszu i po prostu zniknął.
Żadnych wywiadów, żadnych fotek. Nic. Wytropiłam go.
Ma własną firmę w Walkabout Creek, która organizuje safari.
A nazywa się... Posłuchaj tego:
Michael J. Krokodyl Dundee.
Nawet jeśli to prawda,
mogą minąć tygodnie, zanim go wytropisz.
Już się z nim umówiłam. Mam zamówiony helikopter w Darwin.
Będę tam wieczorem.
No dobra.
- Strasznie tęsknie za tobą. - Ja także.
- Uważaj na siebie. - Nie bój się, przecież jestem z New York!
W roli głównej
"Krokody Dundee"
W pozostałych rolach
Tłumaczenie: Dinderi™ dinderi@yahoo.com.au
Zdjęcia
Walter Reilly, Safari Nigdy-Nigdy. Jestem partnerem pana Dundee.
- Miło pana poznać, panie Reilly. - Proszę mów mi Walter.
W buszu nie jesteśmy tacy formalni.
Nie, niech pani pozwoli.
- Siedzisz wygodnie? - Tak.
Jest mi bardzo przykro, że nie przyjechał sam pan Dundee,
ale jest w mieście... Gdzieś...
Witam w Walkabout Creek.
Zamówiłem ci pokój w naszym hotelu. Dobrze?
- Świetnie. - Jest jeszcze jedna sprawa...
Powiedziałaś, że jesteś gotowa zapłacić $2.500?
Absolutnie. Ale chcę zobaczyć, gdzie został zaatakowany i jak przeżył.
Zapewniam, że spędzisz tu kilka wspaniałych dni.
Stawiam 5 baksów każdemu, kto zmusi Donka, aby to rozlał.
- Co to za show? - Chłopcy znaleźli sobie taką grę.
Donk nigdy nie wylał ani kropli. Tutaj życie jest twarde.
- A pan Dundee, czy on... - Nie, on jest zupełnie inny.
Uważają go tu, za legendę.
Kiedyś, siedział na rybach, aż tu nagle... bęc!
Wyskoczył ogromny krokodyl, obrócił go, odgryzł mu pół nogi
i ściągnął pod wodę.
Mick zabił go, oczywiście.
Każdy inny człowiek, po prostu wywinąłby kopyto i umarł.
Ale nie nasz Mick.
Setki mil,
przez nieskończone, pełne węży bagna,
na kolanach doczołgał się prosto do Katherine...
Minął szpital i skończył na piwie, w pierwszym pubie.
Ta historia, jest coraz lepsza, Wally!
Cóż, w buszu musimy umieć sobie radzić.
Ale wracając do legendy...
O Boże!
Dwa piwa, Ida.
Jedno dla mnie, a drugie dla mojego kumpla.
"Jedno dla twojego kumpla"... jesteś walnięty, Mick!
Moment...
Przepraszam, że cię wystraszył. Jest wypchany.
Obaj, on i ja.
Michael J. Krokodyl Dundee.
Safari Nigdy-Nigdy.
"Nigdy z nami nie jedź, bo możesz nigdy nie wrócić".
Mam racje, Wall?
Sue Charlton, Newsday.
Tak myślałem, że to ty.
Popilnuj mi Cyryla. Zatańczę z tą czarującą, młodą damą.
Według legendy, krokodyl odgryzł ci pół nogi.
To lekka przesada.
Raczej wyssał mi malinkę.
Ale dość o mojej nodze.
Pozwól, że opowiem Ci o sobie.
Daleko na północ, na ziemi Nigdy-Nigdy, w nieprzyjaznej, jałowej krainie
żyje wielki łowca, zwany Mick Dundee.
Co umie tańczyć, jak Fred Astaire.
Niezła gadka, nie?
- Jak się nazywa ten klaun? - Mick Dundee.
Krokodyl złapał gościa w rzece Rapid.
Co on tam robił?
Tam jest pełno krokodyli! I myślę, że robił...
Pieprzony kłusownik, co?
Chcę, abyś mnie zabrał w miejsce, gdzie zostałeś zaatakowany.
Pokażesz mi, jak przeżyłeś.
No, nie wiem.
Sami, we dwoje, w buszu. To mogłoby zaszkodzić mojej reputacji.
Hej, Dundee!
Gdzie tu można sobie postrzelać do krokodyli?
A skąd mam wiedzieć?
Dupki...
Spokojnie.
Przestań Dundee.
Nawet psy tu wiedzą, że jesteś pieprzonym kłusownikiem.
Przepraszam, ale nie lubię ludzi,
używających brzydkich słów, w towarzystwie dam.
Brzydkich słów?
I nie wracajcie tu więcej!
Dlaczego nazwał cię kłusownikiem?
Szukał guza.
Donk, dzisiaj będzie mój szczęśliwy wieczór.
Chcesz mnie walnąć w kichy?
Wal chłopie!
Dalej, Mick.
Skop mu tyłek, Donk!
Przepraszam, ale normalnie taki nie jest.
Za dużo wypił.
Więc mówisz, że bywa poważniejszy?
Chciałabym to widzieć.
Wygodnie, panienko?
- Wspaniały kraj. - Też tak myślimy.
Mam nadzieję, że nie jesteś zamkniętym w sobie twardzielem.
- Nie lubisz mówić o sobie? - Nie, podrzuć jakiś temat.
- Dlaczego "Krokodyl"? - To był pomysł Wall'a.
Pomyślał, że doda koloru naszej firmie turystycznej.
- Ile masz lat? - Nie wiem.
- Który mamy rok? - Nie wiesz?
Czas nie ma tu wielkiego znaczenia. Aborygeni nie mają kalendarza.
Wychowałem się w tutejszym plemieniu.
Kiedyś zapytałem się jednego ze starszych, kiedy się urodziłem, powiedział:
"Letnią porą."
A co z panią Krokodyl-Dundee?
Miałem kiedyś coś w rodzaju żony.
Miła dziewczyna. Dobra kucharka, wielkie...
Ale poszedłem się poszwędać, a kiedy wróciłem już jej nie było.
- "Poszwędać?" - To taki aborygeński zwyczaj.
Wędrujesz po kraju i odkrywasz nowe miejsca.
- Jak długo cię nie było? - Kilka miesięcy.
Dokładnie 18.
A ona nie poczekała? Dziwna dziewczyna.
Właśnie.
Z drogi, głupolu!
Jezu...
- To było niesamowite. - Zwycięstwo ducha nad ciałem.
Stary trik buszmenów.
Wysiadamy.
Zostawiam cię, w bezpiecznych rękach Mick'a.
Spotkamy się w środę w Echo Billabong'u.
2:20. Lepiej już chodźmy.
- 2:20? - Tak to robimy w buszu.
Proszę się nie martwić, to najlepszy buszmen tutaj.
I najlepszy uczeń, jakiego miałem
- Jesteś gotowa, panienko? - Bardziej niż kiedykolwiek.
Dobra, to widzimy się w środę?
W środę.
- Co jest dzisiaj, Wale? - Poniedziałek.
Nie wie...
I wszystko mu jedno.
Szczęśliwy skubaniec.
- Wszystko w porządku, panienko? - Tak, świetnie.
Jeszcze tylko godzinka do rzeki, ale jesteś kobitką
wiec zajmie nam dwie.
Robię co mogę.
...bo w porze deszczowej woda sięga tu sześciu metrów.
Tu przewrócił moją łódź.
A tu wbił zęby.
Jak duży był?
Jakieś cztery, może pięć metrów.
I ty tutaj polowałeś na krokodyle?
To jest nielegalne. Ja tylko łowiłem ryby.
- Jak ci się udało uciec? - Krokodyle nie lubią świeżego mięsa.
Nie próbował mnie zjeść, od razu. Złapał mnie i zabrał na karuzelę śmierci.
Kiedy krokodyl cię złapie, ciągnie najpierw na dno
i kręci się wokół własnej osi, dopóki nie przestaniesz kopać.
Później cię zabiera do swojej kryjówki,
zakleszcza pod skałą, albo korzeniem pod wodą,
aby ciało skruszało i była z ciebie dobra potrawa.
Nie był zbyt zadowolony z uchwytu wiec spróbował go poprawić.
- Wtedy się z nim rozmówiłem. - Rozmówiłeś?
Podobno byłeś tu tylko na rybach?
Barramundy to cholernie duże ryby.
Robi się późno.
Znajdę miejsce na nocleg.
- Jesteś zamężna? - Byłam raz. Z prawdziwym buntownikiem.
- Co się stało? - DomyśI się.
Manifestowaliśmy przeciw broni jądrowej,
kobiecej emancypacji, polowaniom na wieloryby...
Prawdopodobnie teraz protestuje przeciwko homoseksualnym nazistom.
Zdaje się, że był bardzo dziwacznym durniem.
Chciał dobrze.
A ty nigdy nie protestowałeś?
Zawsze, jak mnie wyleją z knajpy.
Mówię poważnie.
Jaki masz stosunek, do broni jądrowych?
- Co sądzisz o wyścigu zbrojeniowym? - To nie mój interes.
Nie twój interes? Jak możesz tak mówić?
To jest w każdego interesie.
Trzeba mieć swoje zdanie. Trzeba mieć głos.
A, kto to tutaj usłyszy?
Racja. To może coś bliższego domu.
Co myślisz o żądaniach aborygenów, o zwrot ziemi?
Widzisz, aborygeni nie posiadają ziemi.
Aborygeni do niej należą. Jest jak ich matka.
Widzisz te skały, tam? Stoją tam od 600 milionów lat.
I nadal tam będą, kiedy nas już nie będzie.
Więc po co się kłócić, do kogo należą?
To tak, jakby dwie pchły kłóciły się, do której z nich należy pies.
A aborygeni, jak inne boże stworzenia,
chcą mieć prawo do chodzenia po ziemi i życia w spokoju.
To jest...
- To jest kobra australijska. - Jest jadowita?
Śmiertelnie.
Nieźle smakuje, ale mam po niej wzdęcia.
Jest ich tu więcej?
Może być jeszcze jakaś, zagubiona nocą.
Trzymaj się blisko mnie, a nic ci się nie stanie.
Prawdopodobnie masz rację, człowiek powinien mieć swoje zdanie...
Co?
Zdawało mi się, że coś słyszałem.
Nie, to nic. Dobranoc.
Mick?
To tylko ja.
Niebezpieczne dranie. To ci miastowi kowboje.
Co zrobisz?
Nic, dlaczego?
Dlaczego? Strzelają do kangurów, dla zabawy!
Nie ma zakazu.
Trzymaj głowę nisko. Zostań tu.
Muszę się wyszczać!
- Potrzebuję się wyszczać! - Tak i celniejszą strzelbę.
Zamknijcie się!
Poświeć tu!
- Światło! - Nie widzisz, gdzie lejesz?
Zamknij się!
Nie świeć na mnie, głąbie. W krzaki!
Patrzcie jaki wielki cwaniaczek.
Hej! Ma broń!
Kurwa!
Nieźle, Skipy.
"Pomimo surowego piękna tego kraju,
jest w nim jakaś dziwna pustka.
Poczucie ogromnej samotności. "
Przecież nie jesteś tu sama.
Jeszcze ja tu jestem, nie?
Tak, ale staram się zrozumieć, jak musiałeś się czuć.
Jak ja bym się czuła, gdybym była tu sama.
Ty? Sama, tutaj?
Taka miejska kobieta jak ty, nie przeżyłaby tu pięciu minut, sama.
To jest męski kraj.
Masz rację, jestem tylko "kobitką".
Idziemy w kierunku tej skały, tak?
Spotkamy się tam, po południu.
Jeśli chcesz iść sama, weź ze sobą broń.
Jak będziesz mieć kłopoty, wystrzel w powietrze.
To jest niebezpieczny koniec.
Naprawdę?
Już dobrze, już po wszystkim.
Jesteś bezpieczna, trzymam cię.
Jest martwy?
Jeśli nie, ciężko będzie obedrzeć go ze skóry.
Miałeś rację.
To zdecydowanie nie jest miejsce dla dziewczyny z miasta.
Kiedyś Wal powiedział mi, że życie w mieście także jest niebezpieczne.
- Żyłeś kiedyś w jakimś mieście? - Nigdy nie byłem w mieście.
- Żartujesz? - Nie.
Miasta są już zatłoczone, tak?
Gdybym ja żył w mieście, byłoby jeszcze mniej miejsca.
Masz, spróbuj tego.
- Chcesz żebym na to spojrzał? - To tylko zadraśnięcie.
Tutaj, zadraśnięcie może skończyć się gangreną.
Spojrzę na to. Nie wstydź się.
Co znowu?
Chryste Panie! Jak bym żyła z Davidem Crockettem.
Mick?
Mick! Nie strasz mnie! Mało się nie osrałem.
A to dobre.
Podkradasz się, kiedy mężczyzna udziela kobiecie pierwszej pomocy!
Czyli to robiłeś?
Nie bój się, to jest mój znajomy, Neville Bell. Sue Charlton.
Więc co porabiasz w scrub'ie, Nev?
Jestem w drodze na corroborri, w okolice Jabba.
Straszna nuda.
Ale mój tata by się wkurzył, gdybym nie przyszedł.
Nev jest prawie mieszczuchem, ale jego tata jest w starszyźnie.
Nie sfotografujesz mnie.
Przepraszam. Wierzysz, że to odbierze ci duszę?
Nie, masz zakryty obiektyw!
Cholera! Mick, muszę spadać.
- Miło było cię poznać, Sue. - Żegnaj, Nev.
- Zaraz cię dogonię, Nev. - Co się dzieje?
Muszę iść z Nevem, naradzić się w sprawie Pintinjarry.
Mogę iść?
Nie ma mowy. Kobiety są tam taboo.
Jak on znajduje drogę w ciemnościach?
Wyobraża sobie drogę.
Wiele osób twierdzi, że mają zdolności telepatyczne.
Cholera! Nie cierpię tego buszu!
Skąd wiedziałeś?
Masz zdolności telepatyczne?
Nie. Mam rozum.
Jesteś kobietą, reporterką,
a to czyni najbardziej zwiadowcze stworzenie na świecie.
No tak, co zrobić.
Ten krokodyl chciał mnie zjeść żywcem.
Wcale się mu nie dziwię.
Mnie to też przeszło przez głowę. Raz, czy dwa razy.
Dobranoc, Mick.
...bo zajęło mi tydzień, zanim tu dotarłem.
Myślałem, że już po mnie. Powiedziałem sobie,
"Chłopie, znajdź sobie wygodne miejsce i umrzyj. "
- Nie bałeś się? - Śmierci? Nie!
Czytałem kiedyś Biblię.
O Bogu, Jezusie i dwunastu apostołach.
Wszyscy byli rybakami, tak jak ja.
Tak! Mick Dundee, poszedłby prosto do nieba.
Tak...
Ja i Bóg będziemy kumplami.
To jezioro Echo.
Myślę, że to miejsce uratowało mi życie.
Tu jest woda mineralna. Dlatego nie ma krokodyli.
- Za to jest tu dużo szamki. - "Szamki"?
- Jedzenie. Jesteś głodna? - Umieram z głodu.
Zrobię obiad.
Jaką chcesz jaszczurkę? Średnio, mocno wysmażoną?
Chyba się nie spodziewasz, że to zjem?
To jest wspaniałe. Spróbuj tych ziemniaków.
Spróbuj tych larw i mrówek miodowych.
Odgryź odwłok, jest bardzo słodki. Aborygeni je uwielbiają.
- A ty co będziesz jadł? - Ja?
No wiesz...
na tym da się żyć,
ale smakuje jak gówno.
Kiedy już wrócimy, chciałabym żebyś pojechał ze mną?
Po co?
To byłoby świetne zakończenie artykułu.
Ty i Nowy York.
Przez chwilę myślałem, że chcesz mnie uwieść.
Jak bym śmiała.
Miałbyś coś przeciwko?
Przeklęty Wally.
Był tu z dziesięć razy. Pewnie znów zabłądził.
Ty i...?
Masz wiatry, czy jak?
Chcę, żeby Mick pojechał ze mną do Nowego Yorku.
Mick w wielkim mieście? Nie ma szans.
Gazeta zapłaci.
Więc... Człowiek powinien poszerzać horyzonty.
Wszystko w porządku?
Tak, w porząsiu.
Jezu Chryste!
Sue!
Witaj, kolego!
Wyglądasz absolutnie olśniewająco.
- Witaj w domu. - Dzięki.
Wezmę to.
Gdzie jest ten facet z lasu?
Rozdzielili nas w urzędzie celnym.
Strasznie się zdenerwował, gdy chcieli mu zajrzeć do torby.
Tam jest!
Tak więc to jest ten Jim z Dżungli?
Nowy York, panie Dundee. Dom siedmiu milionów ludzi.
Niesamowite. Siedem milionów ludzi, którzy chcą żyć razem.
New York musi być najprzyjaźniejszym miastem na Ziemi.
Dzień dobry!
Mick Dundee z Australii. Jak się masz?
- Świetnie, a ty? - Dobrze.
Jestem tu na parę dni. Pewnie się jeszcze zobaczymy.
Do zobaczenia.
Dzięki, Gusi.
- Mógłbyś zabrać bagaże? - Tak.
To wszystko.
- Dzięki za podwiezienie. - Nie ma sprawy.
- Z jakiego szczepu jesteś, Gus? - Szczepu? Nie jestem z żadnego szczepu.
- Jesteś czarny, prawda? - Przypuszczam, że tak.
U nikogo w moim szczepie nie spotkałem takiego samochodu.
Musisz sobie dobrze radzić.
Wrócę taksówką do biura, chcesz iść gdzieś wieczorem?
- Może do Tacana? - Tacana? O 7:30?
- Pa. - Dobra. Stolik dla trzech.
Sir?
W porząsiu.
Więc, jak ci się podoba?
Jest trochę surowy, ale dam sobie radę.
Ilu nas tu będzie?
Tylko ty. Ja mam mieszkanie w centrum.
Przepraszam, Mick Dundee. Jak masz na imię?
- Angelo. - Miło mi, Angelo.
Chwileczkę.
Proszę.
- Za ten pokój płaci się z góry? - Teraz jesteś w moim mieście, zaufaj mi.
Poproszę o bezpośredni kierunkowy do Australii.
Powinieneś czuć się tu dobrze. Jest tu telewizor, gdybyś się nudził.
Aha, telewizja.
Widziałem to przed laty, u Darkiego Johnsona.
Tak. To własnie widziałem.
Dobrze. Dziękuje.
Zapiszę ci numer do Wally'ego i do mojego biura.
Sue, chodź tu, spójrz na to!
Jakieś durnie ustawiły tu dwie latryny.
Jedno to klozet, drugie to bidet.
Bidet?
To jest... po tym jak... no wiesz...
Domyślisz się sam.
Do zobaczenia o siódmej.
Do mycia tyłka, tak?
Dzień dobry.
- Dzień dobry. - Witaj.
Dzień dobry.
Przepraszam.
Dzień dobry.
Cholera!
- Trzymaj się, Mick. - Dzięki, stary.
- Dzień dobry. - Tak, sir.
Dobry wieczór, proszę za mną.
Witam.
Przepraszam, za spóźnienie. Długo czekasz?
Przyjechałem wcześniej,
nie mogąc się doczekać spotakania z moją dziewczyną.
Co będziemy pić? Dwa razy wódka Martini. A co dla ciebie, Krokodylu?
Po proszę dwa razy to samo i jedno piwo.
Proszę przysłać do naszego stolika.
- Widzę, że jakiś czas już tu siedzisz. - Zjedzmy coś.
To będzie dla ciebie coś niezwykłego.
Zjesz coś, czego nie musiałeś wcześniej zabić.
Możemy?
Dobry wieczór, panie Mason. Przyprowadził pan przyjaciół.
Proszę za mną.
Dziękuje.
Prawie już zapomniałem, jaka jesteś sexy.
Będę musiał znaleźć jakiś sposób, żeby cię zatrzymać w mieście.
Napewno coś wymyślimy.
Powinniście zostać sami.
Przepraszam, ale nie widzieliśmy się sześć tygodni.
- Z korzyścią dla was byłoby... - To jest twoja pierwsza noc w Nowym Yorku.
- Richard i ja chcemy, abyś został z nami. - Tak, absolutnie.
Nowy York nie jest miejscem dla wiejskiego dżentelmena.
Wprawdzie nie ma tu krokodyli, ale szybko poruszający się Chevy,
mogłyby z ciebie zrobić miazgę.
Co ty mi robisz?
Umieram z głodu.
"Dziękuje, Roberto, To przyjemność znów cię widzieć. "
"Brawo, mówi pan świetnie po włosku!"
Dziękuje.
Może powinienem zamówić dla nas wszystkich?
Obawiam się, że nie mają tu
kangurzych steków, ani grysiku z oposa!
Nie martw się o Micka.
Potrafi zrobić dobre jedzenie z czegokolwiek.
Nawet, średnio wysmażoną jaszczurkę.
Było pyszne, nie? A pamiętasz słodkie ziemniaki?
Tak, były przepyszne.
No, to... To wspaniale.
Proszę, skoro jest naszym gościem, może zamówi dla wszystkich.
Poczekaj, ja zamówię.
Nie, w porządku. Zmierzę się z tym.
- Włoski, co? - Tak.
Nie wiem, jak się to nazywa,
ale chciałbym to, co je ta tłusta kobitka.
Richard!
W porządku?
Nie zdzierżył tego drinka, biedaczek.
Powiedział, że go uderzyłeś. Nie jesteśmy w Walkabout Creek.
- Sam się prosił. - To nie jest wytłumaczenie.
- Chyba nie myślisz poważnie, z tym dupkiem? - Odwal się, Dundee!
Może trochę za dużo wypił.
Richard jest serdeczny, opiekuńczy, a ja go kocham.
Przepraszam. Ale chyba będę rzygał.
Boże!
- Pomóc ci? - Nie, poradzę sobie sama.
Nic mi nie jest.
Jutro mamy bardzo ciężki dzień więc dobrze się wyśpij.
Będę z samego rana.
- Dobranoc. - Dobranoc.
- Chcę jechać do chlejni. - Do "Chlejni"? Nie znam.
Do pubu. Tam, gdzie można się napić.
Chcesz się dołączyć?
Właśnie skończyłem zmianę. Czemu nie?
Lubisz sobie golnąć?
Żartujesz? Jestem Włochem!
Przyjacielu, spiję cię, aż padniesz pod stół.
To może być interesujące.
Nie, nie chodzi mi o waszą czarną wdowę.
Gryziel Australijski zabija człowieka w osiem sekund, tylko patrząc.
Tak naprawdę, niebezpieczne są rekiny. Te wielkie, jak ten ze "Szczęk".
Jednego złowiłem, jakieś 3 tygodnie temu, rozprułem go i wiecie co znalazłem?
Trzech filipińskich rybaków...
Jeszcze byli w łodzi!
Buzzy! Podejdź do nas, poznam cię z człowiekiem z Australii!
Hej, jak leci?
- Gdzie? - Tam w dole, brachu?
W dole? Właśnie zdmuchnąłem piankę z kilku.
Wporzo! Trzymaj tak dalej, bracie!
- Rozdziawiony, jak pijąca jaszczurka. - Co żeś powiedział?
Co?
- Jest wporzo! - Tak. Jestem wporzo.
- Wporzo! - Wporzo!
Miły z niego gość. Tutaj jest mój włoski kumpel, Danny!
W samą porę, abyś kupił następną kolejkę. Co pijesz, Gwendoline?
Przykro mi Mick, ale muszę iść do domu.
Gdzie mieszkasz, złociutka?
Tuż za rogiem. Mam małe gniazdko, gdzie żyję całkiem sama.
- Nie teraz. - Ale większość czasu, tak.
Nie jest ci smutno?
- Nie brakuje ci męskiego towarzystwa? - Miło, że pytasz.
Przepraszam, Gwendoline. Nie odchodź, daleko.
Całą noc próbuję ci powiedzieć. Ta babka, to jest facet!
Facet przebrany za dziewczynę!
- Nie, nie... - Ciota, na Chrystusa!
Przysięgam.
To był facet! Facet wyglądający jak kobitka!
Wszyscy wiedzieliście, skurczybyki!
- Gdzie ja do cholery zostawiłem taksówkę? - Nie wiem.
Poczekaj tu, a ja jej poszukam.
Doberek, dziewczyny. Mick Dundee z Australii.
- Chcesz się zabawić, złotko? - Zawsze lubię się bawić.
Czy wy panie jesteście zajęte, zamężne, albo coś takiego?
Nie, obie jesteśmy niezamężne.
To jest Karla, a ja jestem Simone. Skąd pochodzisz, złotko?
Z Walkabout Creek w Północnym Terytorium.
Prawdopodobnie nie wiecie, gdzie to jest.
Hej! Ja wiem. Ty jesteś tym facetem, o którym czytałam w gazecie.
Człowiek Krokodyl, czytałam o nim.
Jest jak Tarzan. Siłuje się z krokodylami, je węże...
Pierwszy raz jesteś w Nowym Yorku?
Pierwszy raz, gdziekolwiek.
Więc musimy ci dać pierwszy raz za darmo.
Tak...
Dać co?
Może poszlibyśmy do kina albo potańczyć, albo...
Dziewczęta, pracujecie dziś wieczór, czy się sojalizujecie?
Hej, koleś!
Właśnie rozmawiam z paniami. I właśnie zaczynały kumać.
Będziesz całą noc gadał, czy pukniesz jedną z nich?
Przepraszam, ale jeśli będziecie stać w takim miejscu,
narazicie się na słuchanie takich sprośnych rzeczy.
Miło się z paniami gadało.
Daj spokój Danny, nie możesz prowadzić w tym stanie.
Właśnie, dlatego macie tyle wypadków...
Kierownica jest po złej stronie auta!
Z drogi, tępy zwierzu!
Jedziesz niewłaściwą stroną drogi, ty pelikanie!
"Gdy dam ci swoje serce...
Nie będę miał żadnego, a ty będziesz mieć dwa... "
Seniore Mick?
Ręczniki dla senior Micka.
To ty, Rosito?
Połóż ręczniki na łóżku, proszę.
Mucho gracias, złotko!
Si, seniore Mick.
Rajuśku!
Posłuchaj, Rosito...
Byłem tylko przyjacielsko uprzejmy. Nie miałem na myśli...
Pańskie ręczniki, seniore Mick.
Przez chwilę "obsługa pokojowa" nabrała całkiem innego znaczenia.
Jednego hot-doga, prosimy.
Z chilli, cebulą, kapustą kiszoną i papryką.
- To dla ciebie. - To się je?
No wiesz, można na tym żyć. Ale smakuje jak gówno!
Moja torebka!
Złodziej!
Hej, Mick! Jak się masz, kochanie?
- To ja, Simone! - Simone...
- Bawisz się dobrze? - Jak zawsze.
Miła dziewczyna.
Troskliwa, tańczy ze swoim ojcem.
Musimy skończyć z tą niewinnością wiejskiego chłopca, Dundee.
Chcę, żebyś kogoś poznał.
Sue kochanie, już wróciłaś, to wspaniale!
- Fran, jak się masz? - Lepiej być nie może.
Powiedz mi, któż to jest?
To jest Mick Dundee, o którym piszę.
Czy coś nie w porządku, kochanie?
Cieszę się, że cię poznałem.
Jest w porządku. On jest z Australii.
Więc, może powinnam się tam kiedyś wybrać.
Kochanie, cieszę się, że przyszłaś! Przepraszam.
Chciałem się tylko upewnić.
Dobra. Przyniosę coś do picia.
Niezłe gówno.
- Co jest, kolo? Zapchał ci się nos? - Tak, mam zapchany nos.
- Znam na to lepszy sposób. - Lepszy?
Tak.
Tak to robimy u nas. I naprawdę pomaga.
Teraz, wrząca woda...
Nachyl się nad tym.
Stary ręcznik na czachę.
Skłoń głowę, w dół. Wdychaj głęboko.
Dziesięć minut powdychasz i będziesz jak nowy, w porząsiu.
Nachyl się.
Skłoń się, stary!
Ta kokaina kosztowała kilkaset dolarów.
- Co to jest? - To jest narkotyk. Wciąga się.
- Po co? - No, masz po tym śrubę.
Jaką? Jakby ci się chciało kichnąć?
Dostałem fotkę, Mick! Wyglądam świetnie!
I ja pozdrawiam.
Poczekaj chwile, Donk chce coś ci powiedzieć.
Mick, wypchaj się!
A jak żyjesz, z tymi Nowojorczykami?
Wspaniali ludzie. Przyjacielscy, pełni energii, ale trochę dziwni.
Takie są uroki podróżowania. Kiedy wracasz do domu?
Jeśli dałbyś sobie sam radę, chętnie bym tu jeszcze został.
Jasne! Nie ma problemu.
Czy ma to coś wspólnego z panią pisarką?
Jeśli chcesz wiedzieć, ona całuje lepiej niż Donk.
Ty cudaku! Odezwij się jeszcze.
W porząsiu, Wale!
No, co powiedział?
Jeszcze chce tam zostać jakiś czas i chce abym wszystkiego dopilnował.
- Masz ogień, brachu? - Tak, jasne.
Proszę.
I twój portfel!
Mick, daj mu swój portfel.
- Dlaczego? - Ma nóż.
To nie jest nóż.
To jest nóż.
O, Cholera!
Dzieciaki się wygłupiają.
Wszystko w porządku?
Z tobą zawsze jestem w porządku, Dundee.
Boże, to brzmi staromodnie!
Dlaczego zawsze czuję się jak Jane w komiksie o Tarzanie?
To wydaliśmy, jak byłaś z Drugiej Strony.
Przepraszam, nie mogę zebrać myśli.
Sue...
Kiedy byłaś w podróży, przemyślałem kilka spraw.
Już czas na jakieś konkretne plany.
Budujesz autostradę, czy oświadczasz się najlepszej partii w Nowym Jorku?
Witaj, młoda damo. Czytałem twoje artykuły.
Wygląda, że na nasz koszt objechałaś cały świat.
Mam nadzieję, że te pieniądze były tego warte.
Cześć, tato.
Dasz staruszkowi buziaka?
Dzięki Bogu, że już jesteś w domu.
- Powiedziałeś już Sue o Niedzieli? - Właśnie próbowałem.
Przyjedź do domu weekendowego, na powitalny obiad.
A teraz Richard mi wyjaśni, jak to robi, że prowadzi firmę lepiej niż ja.
I oczywiście weź ze sobą tego Krokodyla Dundee.
Musisz mnie z nim poznać.
"Człowiek Krokodyl"
Mówiłaś, że twój ojciec sprzedaje gazety.
Sprzedaje dużo gazet.
Dzięki, Gus.
Cholerne psy są spuszczone.
Mick?
Miło panienkę znowu widzieć. Panie Mason.
Wspaniale wyglądasz. Simpson, to pan Dundee.
Miło mi cię poznać, Simo.
- Mów mi Mick. - Mick!
Ojciec panienki oczekuje. Jest w salonie.
Przepraszam.
- Witaj, kochanie. - Cześć, tato.
- Richard! - Sam, miło cię widzieć.
A to oczywiści sam, pan Dundee.
Uratował pan życie mojej córki, jestem pańskim dłużnikiem.
Postaw zimne piwo i będziemy kwita.
- Macie tu piękny biwak. - Na głowy nam raczej nie kapie.
Chcę was poznać z kilkoma ludźmi.
Drink dla pana Dundee, Patrycjo.
- To jest pani Dawn. Jak się masz?
Dorothy i Wendell Wainwright. Z Australii.
- Miło mi, Wendelle. - Dziękuje.
Czy zajmuje się pan bydłem?
- Tak, przeważnie bawoły. - Hodujecie je?
- Nie, raczej podrzucamy. - A jak ci się podoba Nowy York?
Jest tu trochę, jak w domu wariatów.
Więc mi się podoba, bo tu dobrze pasuję.
Przepraszam, chciałabym przedstawić Micka senatorowi Manly.
- Miło było mi cię poznać. - Do zobaczenia.
- Miły z niego człowiek. - Tylko trochę dziwne...
Mili ludzie.
Dorothy jest teraz miła, ale kiedyś bywała bardzo nieznośna.
- Co się stało? - Znalazła świetnego terapeutę.
Psychiatrę.
Nie powinienem był wspominać o tym domu wariatów.
- Nie wygląda na wariatkę. - Bo nie jest wariatką!
Ludzie chodzą do psychiatry, aby porozmawiać o swoich problemach.
Potrzebowała pogadać. Chciała się otworzyć.
To ona nie ma żadnych znajomych?
Masz rację. Powinniśmy się więcej spotykać ze znajomymi.
Przypuszczam, że w Walkabout Creek nie macie żadnych psychiatrów?
U nas, każdy kto ma problem, rozmawia z Wallym.
On o tym opowie każdemu w mieście i już jest po problemie.
- Richard, dobrze cię widzieć! - Wendelle, miło cię widzieć.
Chyba nie byłem przedstawiony twojej córce.
Panie i panowie! Przyjaciele!
Witaj w domu, Sue!
Jak widzisz wszyscy cieszymy się, że wróciłaś.
Ale nikt tak bardzo, jak ja.
Każdy w tym pokoju wie,
jakim pięknym uczuciem się darzymy.
Sue do nas wróciła.
Dosłownie, wyrwana ze szponów śmierci,
przez naszego nowego przyjaciela, pana Michael'a J. Dundee.
Człowiek, któremu jestem zobowiązany podwójnie.
Nie tylko za to, że przywiózł spowrotem kobietę, którą kocham,
ale także za to, że podniósł sprzedaż naszej gazety!
Sam niedawno mi powiedział:
"Jesteś jej wydawcą, nie możesz zabronić, jej tych niebezpiecznych pomysłów?"
Jako szef redakcji, nigdy nie miałem szczęścia, móc mieć na nią wpływ.
Ale może będę miał go więcej,
jako mąż.
- Jeśli mnie zechce. - Richard!
Gratuluję. Życzę dużo pomyśIności.
- Dobra robota. - Dziękuję.
Siądę z tyłu, Gus.
Do hotelu, Mick?
Tak. Po drodze, wejdziemy do nocnego.
Do celów leczniczych?
Dzięki, stary.
Hej! Uważaj na siebie!
Hej, koleś!
- To dla ciebie, brachu. - Bóg ci wynagrodzi. Uratowałeś mi życie.
Hej, Simone!
- Szukasz wrażeń? - Wziąłem cię za kogoś innego.
To jest ten, któremu nie podoba się przeklinanie przy paniach.
Co jest Australijczyku? Chcesz poskakać jak kangur?
W porządku, Mick?
Wszystko gra, Gus. W porząsiu.
Zaczynałem sobie z nimi radzić.
Jesteś pewny, że nie pochodzisz z plemienia Pintinjarra?
Nie, jestem z Harlemskich Watażków!
Wiedziałem, że masz swoje plemię.
Poproszę z pokojem Micka Dundee.
Przepraszam, ale nadal nie odbiera.
Dzwonił rano, że dziś kończy swój pobyt.
- Będzie nam go brakowało. - Dzięki.
Dziękuję panu.
Sie manko, Irving'u. Jak się masz?
Lepiej być nie może.
Opuszczasz nas, Mick? Wracasz do domu?
Nie, pomyślałem, że wybiorę się poszwendać.
Porozglądać się i trochę poznać Amerykę.
- Na jak długo? - Ile będzie trzeba.
Jak można najszybciej wydostać się z miasta?
Jeśli szukasz wrażeń, kawałek dalej jest metro.
Dojedziesz na stację Grand Central.
- Miłego dnia, Oivingu. - W porząsiu, brachu.
Dzień dobry, pani.
Na pewno wiesz, co robisz?
Jeszcze nie, ale muszę się przekonać.
Jeśli szukasz Krokodyla Micka, to wybrał się "poszwendać".
- Pewnie wiesz gdzie? - Tak, poszedł do metra.
Lepiej się pośpiesz.
Popilnuj tego.
O, Chryste!
Hej, gdzie się tak śpieszysz?
Może chcesz się ze mną zabawić?
Mick! Mick Dundee!
Co jest paniusiu?
Muszę porozmawiać z tym panem, w czarnym kapeluszu.
Hej!
Ta pani chce mówić z tamtym facetem, w czarnym kapeluszu!
Hej, koleś!
Ty w kapeluszu!
Ta pani na drugim końcu chce z tobą mówić!
Czego chce?
- Czego chce? - Czego chcesz?
Powiedz mu, żeby nie wyjeżdżał.
Nie wyjdę za Richard'a.
Powiedz mu, żeby nie wyjeżdżał, nie wychodzi za Richard'a!
Nie wyjeżdżaj. Nie wychodzę za Richard'a.
- Dlaczego? - Nie wiem.
Dlaczego?
Powiedz mu, że go kocham.
Kocham cię!
Kocham...
- Ona mnie kocha. - Więc?
Powiedz jej... Powiem jej sam, idę do niej!
- Idzie tu! - Idzie tu!
Tu jest za tłoczno, jesteśmy ściśnięci jak owce.
Idę górą...
Przetłumaczył Dinderi™
Lekótko pomogła Gaga™;- )
Jeśli chcesz podziękować, napisz na: dinderi@yahoo.com.au